در ارتباطات فرکانس رادیویی، امواج الکترومغناطیسی در فضا منتشر می شوند تا فرآیند انتقال سیگنال های بی سیم را تشکیل دهند. انتشار امواج الکترومغناطیسی تحت تأثیر عواملی مانند رطوبت، دما، زمین و ساختمانهای موجود در هوا قرار میگیرد که ممکن است باعث تضعیف سیگنال، انعکاس یا پراکندگی شود.
1، موج مستقیم
امواج رادیویی که در یک خط مستقیم از آنتن فرستنده تا نقطه گیرنده حرکت می کنند، امواج مستقیم نامیده می شوند. انتشار امواج رادیویی فضای آزاد، انتشار امواج رادیویی در خلاء است که شرایط انتشار ایده آلی است. هنگامی که امواج رادیویی در فضای آزاد منتشر می شوند، می توان آنها را به عنوان امواج مستقیم در نظر گرفت و انرژی آنها نه توسط موانع جذب می شود و نه منعکس یا پراکنده می شود.
2، موج بازتابی
سیگنال های بی سیم از زمین یا موانع دیگر برای رسیدن به نقطه دریافت منعکس می شوند که به عنوان امواج بازتابی شناخته می شوند. انعکاس در سطح زمین، ساختمان ها و دیوارها رخ می دهد. امواج منعکس شده فقط در سطح مشترک بین دو محیط انتشار با چگالی متفاوت رخ می دهد. هر چه اختلاف چگالی بین رسانه ها در سطح مشترک بیشتر باشد، بازتاب موج بیشتر و شکست کوچکتر است. هرچه زاویه برخورد موج کوچکتر باشد، بازتاب کوچکتر و شکست بزرگتر است.
3، موج پراش
هنگامی که مسیر بی سیم بین گیرنده و فرستنده توسط لبه های تیز مسدود می شود، پدیده انتشار امواج رادیویی در اطراف موانع را پراش می گویند. هنگامی که پراش می شود، مسیر موج تغییر می کند یا خم می شود. موج ثانویه تولید شده توسط سطح مسدود کننده در فضا، حتی به پشت بدنه مسدود کننده پخش می شود. تلفات پراش افت ناشی از موانع مختلف در انتقال امواج رادیویی است.
4، موج پراکنده
هنگامی که اجسامی کوچکتر از طول موج در محیطی که امواج رادیویی از آن عبور می کنند وجود داشته باشد و تعداد اجسام مسدود کننده در واحد حجم بسیار زیاد باشد، پراکندگی رخ می دهد. امواج پراکنده بر روی سطوح ناهموار، اجسام کوچک یا سایر اجسام نامنظم ایجاد می شوند. در سیستمهای ارتباطی واقعی، برگها، تابلوهای خیابان و تیر چراغها میتوانند باعث پراکندگی شوند.
