چه الزاماتی برای تعیین کابل های مقاوم در برابر حرارت و دمای بالا وجود دارد؟ دو نوع اصلی وجود دارد: - یکی این که دمای محیط سیم و کابل نسبتاً بالا است، و کابل می تواند سیگنال ها یا انرژی الکتریکی را به طور معمول تحت دمای بالا برای مدت طولانی منتقل کند؛ دیگری کابل انتقال برق است که عمدتاً هدف اصلی افزایش ظرفیت رهگیری است.
کابل هایی که در محیط های دمای بالا کار می کنند. کابل های معمولی مستعد پیری عایق و سوختن در دماهای بالا هستند و کابل های مورد استفاده عملکرد خود را از دست می دهند و به دلیل آسیب قابل استفاده نیست. درجه حرارت بالا
کابل می تواند به طور معمول و به طور قابل ملاحظه ای در دمای بالا امتیاز کار کند، سیگنال یا عملکرد انتقال قدرت تحت تأثیر قرار نمی دهد، و کابل دارای عمر خدماتی طولانی است. این نوع کابل کاربردی یکی از کابل های رایج تر با دمای بالا است، و ویژگی های استفاده از آن درک آن آسان تر است.
کابل با دمای بالا در حال افزایش بار عمدتاً برای کاهش قطر و وزن بیرون کابل تحت فرض اطمینان از حمل جریان توسعه یافته است. به طور کلی هر چه دمای کار کابل بیشتر باشد، ظرفیت حمل فعلی کابل با همان مقطع بیشتر می شود. در مناسبت هایی مانند هواپیما و خودرو اهمیت کاهش وزن قابل توجه است و استفاده از کابل های با دمای بالا سطح مقطع را تا حد زیادی کاهش می دهد. هنگامی که دمای عملیاتی از ۹۰ درجه سانتی گراد به ۱۵۵ درجه سانتی گراد بالا می رود، ظرفیت حمل فعلی ۵۰٪ افزایش می یابد. تحت همان ظرفیت حمل فعلی، وزن کابل به نصف کاهش می یابد، و هزینه نیز کاهش می یابد. البته هم زمان با قطع جریان بالا، از دست دادن قدرت بیشتر مواد عایق نیز افزایش خواهد یافت.
