ساختار خط کواکسیال از چهار قسمت غلاف، لایه هادی خارجی، لایه متوسط عایق و هادی داخلی تشکیل شده است. عملکرد هر قسمت در زیر توضیح داده شده است.
غلاف، یعنی بیرونی ترین لایه عایق، به عنوان یک لایه محافظ عمل می کند.
هادی خارجی به عنوان یک لایه محافظ دارای عملکرد دوگانه است، نه تنها می تواند سطح پایین را از طریق حلقه انتقال هدایت کند، بلکه یک اثر محافظ نیز دارد. هادی بیرونی معمولا 3 ساختار دارد.
1. لوله فلزی. این سازه از نوار مسی یا آلومینیومی ساخته شده است که به صورت طولی جوش داده شده است یا یک لوله مسی بدون درز اکسترود و کشیده می شود. این ساختار بهترین عملکرد محافظ، اما انعطاف پذیری ضعیف را دارد و اغلب در کابل های تنه استفاده می شود.
2. تسمه کامپوزیت آلومینیوم-پلاستیک به صورت طولی بسته بندی و لپ می شود. این ساختار دارای اثر محافظ بهتر و هزینه ساخت پایین است، اما از آنجایی که هادی بیرونی یک لوله دایره ای با شکاف طولی است، موج الکترومغناطیسی از شکاف عبور کرده و نشت می کند.
3. ترکیب مش بافته شده و نوار کامپوزیت آلومینیوم پلاستیک به صورت طولی. از یک ساختار مشبک بافته شده منفرد ایجاد شده است. دارای ویژگی های انعطاف پذیری خوب، وزن سبک و اتصالات قابل اعتماد است. این ساختار کامپوزیت معقولی را اتخاذ می کند که عملکرد محافظ را تا حد زیادی بهبود می بخشد. این ساختار به طور گسترده استفاده می شود.
عایق، مواد پلی اتیلن، عمدتا برای بهبود عملکرد ضد تداخل و جلوگیری از فرسایش آب و اکسیژن.
هادی داخلی، مس ماده اصلی هادی داخلی است که می تواند به اشکال زیر باشد: سیم مسی آنیل شده، لوله مسی آنیل شده، سیم آلومینیومی با روکش مسی. معمولا هادی داخلی کابل کوچک سیم مسی یا سیم آلومینیومی با روکش مس است، در حالی که کابل بزرگ از لوله مسی برای کاهش وزن و هزینه کابل استفاده می کند. هادی بیرونی کابل بزرگ را ببندید تا بتوانید عملکرد خمشی به اندازه کافی خوب به دست آورید.
خط کواکسیال از نظر ساختار یک خط انتقال دو هادی است و می تواند توزیع میدان الکترومغناطیسی مشابه میدان ایستا را در مقطع خود ایجاد کند. یکی از ویژگی های خط کواکسیال این است که می توان آن را از قطعه DC تا باند موج میلی متری اعمال کرد.
خطوط کواکسیال به طور گسترده در طراحی فیدرهای باند پهن و قطعات عمدتاً به شکل حالت TEM استفاده می شود. هنگامی که طول موج سیگنال انتقال بسیار بزرگتر از طول خط انتقال باشد، مقدار و فاز جریان (یا ولتاژ) در هر نقطه از خط انتقال می تواند تقریباً یکسان باشد و تأثیر پارامترهای توزیع شده اینطور نیست. در این زمان باید در نظر گرفته شود. با این حال، هنگامی که طول موج سیگنال انتقال و طول خط انتقال را می توان با یکدیگر مقایسه کرد، مقدار و فاز جریان (یا ولتاژ) در هر نقطه از خط انتقال متفاوت است و تأثیر پارامترهای توزیع شده را نشان می دهد. . در این زمان، خط انتقال باید به عنوان یک مدار پارامتر توزیع شده در نظر گرفته شود. یعنی حالت های TE و TM در خط کواکسیال ظاهر می شوند، یعنی حالت های مرتبه بالاتر خط کواکسیال.
