قبل از استفاده از کانکتور کواکسیال، مهم است که محدوده فرکانسی آن را که می توان استفاده کرد، درک کرد. این مقاله بر روی 8 کانکتور کواکسیال رایج تمرکز کرده و پارامترهای فرکانس رایج آنها را معرفی می کند.
1. کانکتور N-نوع کنید
کانکتور N{0}}نوع 50 Ω در دهه 1940 برای سیستم‌های نظامی که کمتر از 4 گیگاهرتز کار می‌کنند طراحی شد. بهبودهایی که در دهه 1960 انجام شد، عملکرد را به 12 گیگاهرتز رساند و بعدها حتی به 18 گیگاهرتز رسید.
2. کانکتور SMA
به دلیل سختی ثابت کردن ستون دی الکتریک، ضریب بازتاب اکثر کانکتورهای SMA در هنگام استفاده تا 24 گیگاهرتز بیشتر از سایر کانکتورها است.
اتصال دهنده 3. 3.5 میلی متر
استراتژی طراحی آن استفاده از اندازه های SMA معمولی برای دستیابی به رابط های فیزیکی بسیار قابل اعتماد است که هزاران اتصال مکرر را امکان پذیر می کند و به 34 گیگاهرتز می رسد.
4. 1.0 میلی متر ورودی
یک سر آداپتور ورودی یک کانکتور مادگی 1.0 میلی متری است و سر دیگر یک رابط مهر و موم شده شیشه به فلز است. برای انتقال سیگنال با فرکانس بالا (تا 110 گیگاهرتز) از بسته بندی خط کواکسیال به میکرواستریپ یا برد مدار مناسب است.
اتصال دهنده 5. 2.92 میلی متر
این کانکتور K است که ما معمولا از آن استفاده می کنیم. کانکتور 2.92 میلی متری می تواند با کانکتورهای SMA و 3.5 میلی متری سازگار باشد. هنگامی که در باند فرکانس 46 گیگاهرتز استفاده می شود، عملکرد عالی دارد و از کانکتورهای 3.5 میلی متری ارزان تر است. هنگامی که از فرکانس زیر 18 گیگاهرتز استفاده می شود، عملکرد بهتر از اتصالات SMA است.
اتصال دهنده 6. 2.4 میلی متر
کانکتورهای 2.4 میلی متری معمولاً برای کانکتورهای 50 گیگاهرتز استفاده می شوند.
اتصال دهنده 7. 1.85 میلی متر
فرکانس کاری آن می تواند به 65 گیگاهرتز برسد. در سال های اخیر، کانکتور 1.85 میلی متری برای رسیدن به فرکانس 67 گیگاهرتز بهینه شده است.
اتصال دهنده 8. 1.0 میلی متر
کانکتور 1.0 میلی متری برای پشتیبانی از تمام حالت های انتقال تا 110 گیگاهرتز طراحی شده است.
